Door: Maarten Bax

Hij werd gisteren (28 febr.) 69 jaar en is het prototype van een ondeugende levensgenieter. Waar vele ExProfs na hun carrière in het zwarte gat vallen, had Gerdo Hazelhekke het al vroeg voor elkaar. Als eigenaar van vier sportzaken hoefde de ex-prof zich over zijn toekomst een stuk minder zorgen te maken. Intussen geniet hij van het leven. Een grap hier, een grol daar. Met Hazelhekke verveel je je nooit. Een interview met de oud-topscoorder.

“Het leven is het nog steeds waard om te leven, kerel!” Nooit heeft Hazelhekke last van het zwarte gat gehad. Nadat hij door een zware enkelblessure noodgedwongen bij Go Ahead Eagles moest stoppen, stortte hij zich op zijn sportwinkels. Tijdens zijn leven als semiprof had hij er al vier, van Ede tot Wageningen en van Barneveld tot Veenendaal. “Mijn carrière? Ik heb er eigenlijk best veel voor gedaan maar daarentegen niet echt alles voor gelaten.” Hij speelde voor N.E.C, Wageningen, De Graafschap en (dus) Go Ahead Eagles. Ondanks dat hij twee keer topscoorder werd van de eerste divisie en met zijn 187 competitie- en bekerdoelpunten nog altijd in de top 15 van meest scorende spitsen in de geschiedenis van het Nederlandse betaalde voetbal staat, maakte Hazelhekke nimmer de stap naar een topclub. “Ik ben nooit ingegaan op aanbiedingen van AZ, PSV, Twente en Sparta omdat ik het al druk genoeg had met mijn zaken. Een half jaar nadat ik gestopt was, kreeg ik nog een aanbieding van South China. In die tijd was tweeëneenhalve ton best veel, maar nee…”

Het nationale militaire elftal waar Hazelhekke voor speelde met staand van links naar rechts: Hugo Hovenkamp, Leen Barth, (?), Bert van Marwijk, Johnny Oude Wesselink, majoor Blankestein, (?), (?), Cees de Munnick, Overste Heilo, (?) en Jan Zwartkruis. Gehurkt van links naar rechts: Arie Haan, (?), Stanley Bish, Co Adriaanse, Chris Janssen, Ad Mellaart, Gerdo Hazelhekke en René v.d. Kerkhof.

Hazelhekke wilde zijn sportimperium begin jaren tachtig naar tien à vijftien zaken uitbreiden, maar de klad kwam in de economie. Zo was het zelfs verstandig dat hij drie zaken ging afstoten. Daarna – in de begin jaren negentig – begon hij een zaak in relatiegeschenken. Na die in 2011 verkocht te hebben en wat jaartjes “wat rustiger aan gedaan te hebben en lekker te hebben gegolfd” nam hij twee jaar geleden opnieuw deel in een zaak in relatiegeschenken. Niet dat hij er nu fulltime mee bezig is, maar de loop zit er alweer aardig in en het is fijn om “back in business” te zijn.

De in Ede woonachtige ex-prof doet ook graag andere dingen, zoals lezen, van filosofische- tot populair wetenschappelijke boeken. En hij rijdt zo’n tien tot twaalf uur per week op de taxi. “Vind ik best leuk. Al die verhalen die je hoort.” Zoals die van een geweldig fijne Soedanese man die voor de UNO werkt en hij van Schiphol ophaalde. Eenmaal bij z’n woonadres aangekomen, praatten de twee middenin de nacht nog twee uur ‘over-van-alles’ door. “Ook moest ik eens iemand in Veenendaal ophalen. Een beul van een vent, één meter negentig lang, onder de tatoeages en een grote koffer. Hij moest een paar dagen naar Schiphol, kwam uit Australië. Wat bleek? Hij komt uit Geelong (bij Melbourne) en is de kleinzoon van de zus van mijn moeder… We – mijn nieuwe neef Bernard en ik – reden een paar dagen later naar het stadion van Vitesse. Bleek daar (de hardrockband) ACDC aan het opbouwen te zijn. En hij kende al die jongens! Erg gelachen.”

John Cruijff opent de sportshop GH (van Hazelhekke) in 1972.

Hazelhekke – nooit vies van een ondeugende mop – beaamt zonder schroom best een levensgenieter te zijn: “Samen met mijn meissie probeer ik er alles uit te halen. We golfen veel, reizen veel, hebben een huis in Florida waar we zeker drie maanden per jaar naar toe gaan. Daar golfen we bijna elke dag, en spelen met regelmaat een toernooitje. Jeanne is daar als golf-pro en tevens lid van de WGTF in 2009 zelfs Open Amerikaans kampioen geweest. Een paar dagen later werd ze tweede op de wereldkampioenschappen voor Teaching Professionals.”

En zo golfde hij met Guus Hiddink. “Lachen. Hij stelde voor om geld te spelen. Toch nog € 220,- van hem en z’n maatje gewonnen, haha. Miljonair of niet, het deed hem pijn. Maar als winnaar trakteer je natuurlijk en toen ik vertrok had ik nog maar € 80,- over van de poet. Alweer een superleuke dag gehad.” En desgevraagd, ja, hij heeft nog met regelmaat contact met ex-profs. “Cor Pot, Nico van Zoghel, Henk Warnas, Henk ten Cate, Gerard van der Lem, Johnny Oude Wesseling en zelfs (via Facebook) dagelijks met Martin Koopman, die op Aruba woont.” Ook dus met Guus Hiddink die steevast in z’n aanhef naar Hazelhekke begint met ‘m’n frêle dribbelspitsje’. Ja, ook al ging het écht grote geld aan zijn neus voorbij, de spits van voorheen geniet nog van elke dag.

  • Gerdo Hazelhekke staat met een tweetal anekdotes over Cruijff ook in het boek ‘Cruijff 14, bijzondere ontmoetingen met het fenomeen’.