Door: Metro

Tarik Oulida, ooit het grootste talent van Ajax, hangt momenteel een gevangenisstraf van vijf jaar boven het hoofd wegens oplichting. Hoe kwam het zover?

We schrijven woensdagavond 7 december 1994 Amsterdam-Zuid. Het is acht minuten voor negen en 39.138 toeschouwers kijken in het Olympisch Stadion naar Ajax-AEK Athene in groep D van de Champions League. Zij en miljoenen tv-kijkers zien in de openingsfase de zoveelste aanval van de superieure thuisploeg.

Tarik Oulida in het shirt van Ajax.

Jari Litmanen speelt de bal naar Finidi George, die hem teruggeeft aan de Fin. Met een hakje bedient Litmanen vervolgens Clarence Seedorf, die breed speelt op Marc Overmars. De huidige directeur voetbalzaken van Ajax versnelt en loopt lang de Griekse rechtsback alsof het George Ogararu is. Met links geeft Overmars voor op Litmanen, die klaarlegt zodat de in Champions League debuterende Tarik Oulida kan binnenschieten: 1-0. Een droom komt uit voor het jonge supertalent.

En het wordt nog mooier, want nadat Ajax kans op kans blijft missen tegen de dolgedraaide Grieken, zorgt Oulida in de slotfase van de wedstrijd ook nog voor de 2-0 eindstand. Een nieuwe Godenzoon lijkt opgestaan, klaar om de wereld te veroveren. Maar wat niemand toen kon bevroeden, was dat zijn spectaculaire partij tegen AEK ook meteen zijn laatste voetbalhoogtepunt zou zijn. Oulida vertrok veel te vroeg bij Ajax en speelde achtereenvolgens bij Sevilla, Nagoya Grampus, Sedan, Consadole Saporro en ADO den Haag. Daarna bleef het lang stil rond hem.

Kennelijk was hij al snel door zijn voetbalgeld heen, want in 2010 besluit het voormalige supertalent het criminele pad op te gaan. „Toen ik hem leerde kennen had hij helemaal geen geld meer”, zegt Esther Dolstra, een van de ex-vrouwen van de oud-Ajacied en moeder van twee van zijn kinderen. „Ik werkte en hij deed niets.”

Om toch aan geld te komen besluit Oulida het criminele pad op te gaan. Zijn plan is even simpel als naïef, blijkt uit documenten van de Spaanse justitie in bezit van Metro. Onder zijn eigen naam huurt hij professionele camera’s, lenzen en andere kostbare filmapparatuur bij bedrijven in Spanje. Oulida overtuigt eind oktober en begin november 2010 de verhuurders van de bedrijven FTF Cam in Madrid en Ovide Broadcast Services in Sevilla dat hij de peperdure apparatuur nodig heeft voor het opnemen van een documentaire over zijn eigen voetbalcarrière. Bij FTF huurt hij spullen van onder andere Sony en Canon met een waarde van 99.757 euro en bij Ovide van 65.967 euro. Als borg betaalt Oulida 1000 euro, maar na de huurperiode van tien dagen brengt hij de apparatuur niet terug en bovendien betaalt hij ook de rest van de huur niet.

Dolstra legt uit hoe Oulida haar gezin gebruikte om het bedrijf in Madrid op te lichten. „Je gaat zoiets toch niet doen met kinderen erbij?”, vraagt ze zich vertwijfeld af. „Ongelooflijk, ik was zwanger en met mijn twee andere kinderen erbij huurde hij die apparatuur om zogenaamd een documentaire te maken over zijn voetbalcarrière. Dat was een lulverhaal, hij wilde de boel gewoon oplichten. In totaal heeft hij dat drie keer gedaan, daarbij vervalste hij mijn handtekening bij de huur. In Spanje, in België en een keer in Groningen, waar hij tegen de lamp liep. Hij werd later opgepakt in Madrid. Daar heeft hij een maand vastgezeten. Hij bleef maar brieven schrijven en uiteindelijk heeft hij mij zover gekregen dat ik de schuld op me genomen heb. Daardoor kwam hij vrij. Heel stom natuurlijk. Justitie in Nederland geloofde er niets van dat ik het gedaan had. Ze dachten dat ik onder druk werd gezet en dat was ook zo. Ik deed het uit angst. Hij is zo’n ongelooflijke schoft. Hij heeft zeven kinderen bij drie vrouwen en nog drie geadopteerde kinderen en hij betaalt helemaal niets. Geen enkele van zijn voormalige vrouwen heeft nog contact met hem. Hij is volkomen onbereikbaar, ook voor belangrijke zaken met de kinderen.”

Dolstra is in alle staten, want ze heeft deze week te horen gekregen dat de zaak op 28 september voorkomt in Madrid. „Straks raak ik mijn drie kleintjes kwijt door die schoft”, zegt ze met trillende stem. „Dat mag niet gebeuren.”

Oulida zelf doet luchtig over de rechtszaak in Madrid. „Mijn advocaten zijn al een tijd bezig om deze zaak goed voor te bereiden”, reageert hij via WhatsApp. „Er is privé veel gebeurd en ik kan niet meer zeggen dan dat deze zaak uit 2010 mij al jaren belemmert om verder te gaan met mijn leven. Ik heb vertrouwen in een goede afloop en meer wil ik niet kwijt.”