Column: Sonny Silooy

Ja, ik leeft deze dagen een beetje vanuit mijn koffer. Ik ben constant onderweg. Maar ik geniet ervan. Heerlijk, lekker bezig zijn. Beter dan thuis op het bankie zitten. Na Wenen, Kosovo en New York volgt komend weekend Finland. Maar daarna wordt het weer rustig, hoor.

Eerlijk gezegd was ik het liefst dezer dagen al zeker geweest van een vaste positie als hoofdtrainer. Ik had een beetje gehoopt op een Tweede- of Derde Divisionist. Maar het zit er niet meer in, het is al te laat. De posities zijn overal al bezet. Jammer, want ik wil best in Nederland aan de slag, ook al ga ik het liefst weer naar Amerika terug. Daar heb ik als hoofdcoach bij de Dutch Dayton Lions en DC United in Washington respectievelijk 9 maanden en drie en een half jaar een fantastische tijd gehad. En je zal zien – want dat overkomt me altijd – dat zodra ik daar zit, ik weer allemaal mails vanuit Nederland krijg, vol met aanbiedingen.

De oud-internationals voor de aftrap tegen de Cosmos met o.a. keeper Sander Westerveld, Tim de Cler, Orlando Engelaar, Jan Kromkamp, Martijn Meerdink en Denny Landzaat. Sonny Silooy (staande 3e van links) verrichte de aftrap.

Wat een verhalen had Wim Rijsbergen over zijn periode bij de Cosmos!

Maandag ben ik vanuit New York teruggekeerd. Een kleine week waren we daar op uitnodiging van de New York Cosmos, de legendarisch club waarvoor onder andere Pelé, Beckenbauer en Cruijff hebben gespeeld. Met een groep oud-internationals, waaronder Jan Kromkamp, Tim de Cler, John de Wolf, Denny Landzaat en Orlando Engelaar hebben we twee wedstrijden gespeeld. De eerste was tegen een team van de Cosmos onder 23 jaar. Die verloren we met 3-0. Ik heb de aftrap mogen verrichten. Maakte ik toch na zes en een half jaar blessureleed even mijn comeback, haha. Want ja, met mijn knie, zal ik nooit meer kunnen voetballen.

Voetballen op de pier in New York. Er zijn ergere dingen in het leven…

Een dag later speelden we tegen de ‘Netherlands Club’, een toffe groep van Nederlanders die hier een bedrijf hebben of werken, zoals voor de ING bank, Rabobank, WhistlePig Rye Whiskey enzovoorts. Het veld ligt op een pier aan de Hudson rivier. Fraai was het uitzicht tijdens de wedstrijd tegen deze mannen. Aan de ene kant de rivier en aan de andere kant al die megatorens. Erg leuk, ook al kwamen we door problemen met de metro te laat. Zo speelden we zelfs even met tien man omdat onze coach Wim Rijsbergen nog niet aanwezig was. Heb ik hem nog even waargenomen.

Met Thijs heb ik in Wenen ontzettend veel gelachen.

Het was sowieso weer top terug te zijn in New York. Ik heb een stappenteller op mijn horloge en die gaf aan dat we die paar dagen zo’n 55 kilometer hebben gelopen. Met Wim Rijsbergen was het gelachen. Mooie vent met heel veel verhalen. Hij werd ook fantastisch ontvangen bij zijn oude club. Ik hoop weer snel te kunnen terugkeren in Amerika. Ze willen nu een New York Lions gaan oprichten. Plannen genoeg, maar het kost tijd. Ja, mijn vrouw en ik zien een vervolg van onze tijd daar wel zitten. Maar nu eerst Finland. Aanstaand weekend geef ik daar clinics in naam van Ajax. Ik vlieg er samen met onder andere Peter van der Hengst – hij speelde vroeger voor PEC, Ajax en AZ – heen. In Kosovo zag ik enorm veel talentjes rondlopen en in Wenen heb ik me tranen met tuiten gelachen met die G-voetballers van Only Friends. Alleen al met Thijs heb ik zo’n mooie tijd gehad. Neemt niemand me meer af.