Column Sonny Silooy

‘Ik heb er een heel goed gevoel bij nu ik drie jaar voor Ajax naar de Emiraten ga. Op 15 juli vliegen we er met een ploegje van de staf van Ajax heen. Het is een goede, ervaren staf; alleen Marco van Galen en ik zijn samen al meer dan 50 jaar aan Ajax verbonden. Daarnaast behoren Karim Biridji, Laura van Leeuwen en Jari de Kort ook daartoe.

Met het ondertekenen van een driejarig contract sluit ik een rare periode af. Net zoals half Nederland heb ik in deze tijd van corona mijn huis flink opgeruimd. Daarnaast heb ik me nuttig gemaakt rondom mijn twee kleinkinderen waarvan de laatste pas is geboren. Vanaf dag 1 van de intelligente lockdown heb ik elke dag gewandeld. En ja, wij hebben ons de laatste twee maanden natuurlijk flink voorbereid op de komende jaren bij Sharsjah FC waar ik dus hoofdopleider en coördinator van de bovenbouw wordt. Een geweldige uitdaging, al heb ik natuurlijk al overal in de wereld al voor Ajax gewerkt, van Australië tot Amerika en van Suriname tot China.

Hoe ik in de Emiraten terecht kom? Met het vliegtuig! Nee, geintje. Ik heb daar al eerder gewerkt. In 2015, 2016 zat ik bij Al Shabab, één andere van de twaalf Emiraten. Een mooie tijd. De Emiraten hebben anderhalf miljoen mensen en daarnaast werken daar ruim tien miljoen buitenlanders. Alle nationaliteiten zie je er; het ligt immers centraal tussen Azië en Europa. En ja, ze hebben daar veel werk te doen. In 20 minuten ben je met de auto in Dubai, een winkelparadijs waar je in shoppingmalls bijvoorbeeld een mega groot aquarium of een ijshockeybaan ziet.

In augustus word ik 57 jaar, dus dit is misschien wel mijn laatste kunstje alhoewel ik nog een jonge geest heb. Maar ja, soms is de geest sterker dan het lichaam. Ik weet dat ik de komende drie jaar flink aan de bak moet. Hopelijk wordt het niet zo erg in China waar je om kwart voor acht naar je werk ging en pas om zeven uur ’s avonds gesloopt thuis kwam. Het project in China is niet vergelijken met wat nu komen gaat. Gelukkig was het toen maar vijf weken. Nu komt mijn vrouw ook over; dat scheelt natuurlijk. En met de kerst komt de familie wel onze richting op. Vaak heb je dan in die paar weken dat ze logeren meer tijd dan die enkele keer dat ze hier, in Nederland, even snel een kopje koffie komen drinken. Ja, ik heb een heel goed gevoel bij dit nieuwe avontuur.’