Door René van Dam

Piet Keur stond vooral bekend als gangmaker en fanatiek stapper. Het leverde hem de bijnaam ‘Piet Likeur’ op. Binnenkort verschijnt een biografie over de spits, met ruim aandacht voor zijn grappen en grollen. Je zou bijna vergeten dat de Zandvoorter in de eerste plaats een behendige, veel scorende spits was, die ook in de zaal goed uit de voeten kon. Met 126 eredivisiedoelpunten staat Keur nog altijd in de Top 30 van de eeuwige topscorerslijst, een positie die hij deelt met Wim van Hanegem en Ronald Koeman. En nog steeds is hij dagelijks op het Zandvoortse strand te vinden…

Piet Keur en Zandvoort, ze lijken onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een dag zonder zee en strand, is een dag niet geleefd, volgens Piet. Als de spits in 1987 voor het eerst zijn geboortestad verlaat om voor FC Twente te gaan spelen, voorspellen vrienden dat hij binnen een maand weer terug zal zijn. De overgang naar Tukkerland blijkt inderdaad een cultuurshock. In zijn eerste interview spreekt Keur zijn verbazing uit: “De mensen leven hier zo stil en teruggetrokken. Ze zijn helemaal niet enthousiast en het lijkt wel of alles een beetje langs ze heen gaat. Als de Derde Wereldoorlog uitbreekt, weten ze dat in Enschede pas drie weken later.” Hij maak zich er aanvankelijk niet populair mee in Overijssel. Dat verandert als hij ook bij Twente aan de lopende band blijft scoren, en uiteindelijk een transfer naar Feyenoord verdient.

Ook bij SVV, AZ en Heerenveen weet hij het net te vinden. Uit zijn Heerenveen-tijd stamt de beroemde anekdote over het trainingskamp op Curaçao. Om de nachtelijke uitstapjes in te dammen, legt trainer Foppe de Haan 25 gulden boete op aan spelers die ’s nachts te laat in het hotel arriveren. Keur grijpt meteen naar zijn beurs en legt honderd gulden op tafel: “Dat is alvast voor de hele week, trainer.”

Na zijn profcarrière is hij enkele jaren actief als trainer van SV Zandvoort. Daarnaast traint hij drie jaar lang de spitsen van AZ. Door Dick Advocaat wordt Keur nog gepolst om als assistent mee te gaan naar Rusland. Tot grote verbazing van de kleine generaal legt deze de riante aanbieding naast zich neer. Dat heeft Advocaat nog nooit meegemaakt! Keur moet er echter niet aan denken: “Echt, ik ga dood op een Russische hotelkamer.”

Tegenwoordig is de ExProf nog dagelijks op het strand van Zandvoort te vinden. “Ik heb altijd op het strand gewerkt. Dat deed ik al voordat ik betaald voetbal speelde, en heb ik dat altijd aangehouden. In mijn eerste jaren bij Haarlem zette ik ’s ochtends de bedden uit en ’s avonds voetbalde ik in de eredivisie. Het strandleven is altijd mijn roots geweest. Momenteel werk ik bij strandtent Mango’s. Ik zet de ligstoelen uit, haal het geld op, vul de voorraad aan, sta achter de bar, noem maar op. Vroeger heb ik zelf een strandtent gehad, maar dat hoeft niet meer zo nodig. Dit bevalt me uitstekend. In de zomermaanden ben ik heerlijk op het strand aan het werk en in de winter ben ik drie maanden vrij. Als ik zin heb doe ik dan wat onderhoudswerk in de loods, en anders draai ik me nog lekker een keer om. Kortom, vrijheid blijheid.”

Maar die afhankelijkheid van het weer, is dat niet om gek te worden?

“Nee, ik ben het gewend. Het is in dit vak altijd hollen of stilstaan, dat weet je gewoon. En we mogen niet klagen, we hebben een paar mooie zomers gehad. 2019 begon ook al geweldig, we hebben één van de beste paasweekenden ooit achter de rug.”

In de zomer is er dus maar weinig tijd voor andere zaken…

“Naast het werk speel ik nog op het veld en in de zaal, bij de 45+ veteranen in Zandvoort. Het voetbal zelf volg ik niet meer zo intens. Ik ga nog wel eens als ik word uitgenodigd, maar het is niet zo dat ik er bovenop zit om het laatste nieuws te volgen. Onlangs heb ik wel een ‘oude-knarren-diner’ gehad, voor jongens die meer dan 100 wedstrijden voor Haarlem hebben gespeeld. Dan zit je met jongens als Barry van Galen en Mark Verzijlberg, die ik overigens nog regelmatig zie. Je begrijpt, qua gezelligheid zit het dan wel goed.”