Peter Houtman is al twintig jaar stadionspeaker in De Kuip.

Door: Koen van der Eijk

Feyenoord loopt als een rode draad door het leven van Peter Houtman. Hij begon er in de jeugdopleiding en kwam tijdens zijn voetballoopbaan, na wat omzwervingen, maar liefst driemaal terug bij de club. Bovendien is Houtman al voor het twintigste jaar op rij de vaste stadionspeaker bij de thuiswedstrijden van de landskampioen.

Stadionspeaker
“Bij een thuiswedstrijd, waarbij ik dus de speaker van dienst ben, wil ik altijd vroeg bij het stadion zijn. Je hebt met zoveel partijen zowel binnen als buiten de club te maken. Het duurt vaak al heel lang voordat ik eenmaal het stadion binnen ben. Je komt natuurlijk zoveel bekenden en supporters tegen, die al vroeg bij het stadion even een praatje of een fotootje willen. Ik vind dat dat er nu eenmaal bij hoort. Ook doe ik nog veel naast mijn werkzaamheden als speaker bij Feyenoord. Jarenlang heb ik voor Feyenoord TV gewerkt, maar toen een aantal jaar geleden de financiële nood hoog was bij de club, ben ik als zzp’er voor mijzelf begonnen. Presentaties, lezingen, dagvoorzitter; je kunt het zo gek niet bedenken. Dat is natuurlijk vaak gelieerd aan Feyenoord.”

Beleving
“De beleving is nog steeds zo intens. Dat komt natuurlijk ook omdat ik zelf twintig jaar betaald voetbal heb gespeeld. Ik beleef het eigenlijk ook nog steeds als supporter van club. Maar niet in die hoedanigheid dat ik dingen ten koste van de tegenpartij ga zeggen. Altijd met respect voor de tegenstander en niet dat negatieve gedoe. En de mensen om mij heen zorgen er natuurlijk ook voor dat die beleving nog steeds zo intens is. Feyenoord leeft zo bij de mensen, elke dag gaat het wel over voetbal. Of het nu slecht of goed gaat, mensen om mij heen willen altijd wel over voetbal praten.”

Het kampioenselftal van Feyenoord in 1984, waarvan ook Houtman deel uitmaakte. Staand v.l.n.r.: Hoekstra, Stafleu, Gullit, Wijnstekers, Hiele en Cruijff. Gehurkt: Nielsen, Duutt, Hoekstra, V.d. Korput en Brard.

Clubliefde
“Ik ben natuurlijk een Rotterdamse jongen die overigens vlakbij Het Kasteel van Sparta geboren is. Ik hoop ook altijd dat het goed gaat met de Rotterdamse clubs. Ik heb toch bij alle drie (Feyenoord, Sparta, Excelsior, red.) gespeeld.
Toen ik een jaar of dertien was, ben ik begonnen in de jeugd van Feyenoord. Maar toentertijd werden de meeste spelers nog aangekocht en moest je als jeugdspeler het elders waarmaken. Dus toen ik een jaar of zeventien was, ben ik naar FC Groningen gegaan waar ik mijn doorbraak meemaakte. Ik heb een soort verbinding gehad tussen Groningen en Rotterdam, want bij FC Groningen heb ik drie periodes gespeeld en met de jeugd meegerekend bij Feyenoord zelfs vier periodes. Wat ik wel nog steeds jammer vind, is dat ik niet altijd met volle liefde door de clubleiding ben begeleid. Wel prachtig dat ik het publiek altijd achter mij heb gehad. Dat heeft zeker meegespeeld om steeds weer terug te komen bij mijn oude liefde Feyenoord.”

Historische wedstrijden
“Dat zijn natuurlijk de wedstrijden waar het er echt om gaat. Ik heb als speler fantastische klassiekers en wedstrijden in de Europa Cup 1 meegemaakt, maar ook de wedstrijden voor het Nederlands elftal. Voor Oranje spelen is als voetballer toch het hoogst haalbare. Helaas hebben wij een pechperiode gehad waarbij wij twee keer een eindtoernooi op doelsaldo misten.
Een hoogtepunt ná mijn carrière als speler was het kampioenschap van afgelopen seizoen. Het volksfeest wat toen losbarstte, was prachtig. Dat zijn wel echt de dingen waarvoor je doet.”