Door: Maarten Bax

Neeskens (links) met Guus Hiddink en Wim van Hanegem (rechts).

Het leek wel een reünie, gistermiddag (woensdag 15 nov.) in Zeist. Op de boekpresentatie van ‘Johan Neeskens, Wereldvoetballer’ kwam de een na de andere ExProf binnengewandeld. Van Willem van Hanegem tot Sjaak Swart en van Frank Rijkaard tot Arthur Numan, Aron Winter, en Guus Hiddink. Maar ook Mario van der Ende, ooit uitgeroepen tot ‘Scheidsrechter van de Eeuw’, en Michael van Praag, voorzitter van de KNVB, en zijn kersverse collega, KNVB-directeur Eric Gudde, waren aanwezig.

Neeskens stond natuurlijk in het middelpunt. Hij kreeg het eerste boek – niet een typische biografie, maar meer een fraai fotoboek – uitgereikt door Hiddink, de man met wie hij op en rond het WK in 1998 als assistent-bondscoach had samengewerkt. Daarna gaf ‘De Nees’ een exemplaar aan zijn ‘tweede vader’, Swart. Ooit, toen Neeskens als een ‘pikkie’ van achttien jaar van de amateurs van het Heemsteedse RCH naar Ajax overstapte, was het Swart die hem regelmatig opving. Dan logeerde hij bij Swart thuis en werd hij door diens vrouw vertroeteld met lekker eten.

Tekst wordt na de foto vervolgd

De beroemde penaltie van Neeskens op het WK van 1974, in en tegen Duitsland.

ExProfs vroeg Neeskens nog even naar zijn wereldberoemde penalties in de eerste minuten van de finale van het WK in 1974. Tegen de Duitsers schoot hij de eerste keihard door het midden. En toen scheidsrechter Taylor hem sommeerde de ‘pingel’ nog eens over te nemen, ramde hij de tweede als net zo hard achter keeper Sepp Maier. Neeskens: “Iedereen heeft zijn manier van een penalty nemen. De een doet het met twee, drie passen en zoekt de goede hoek uit en die kan hem ook zeer goed plaatsen, de ander neemt meer passen. Ik was altijd van mening dat als ik van zeven, acht meter kwam aanlopen, dat het moeilijker was voor de keeper zich te focussen op mijn benen van waar gaat hij nou schieten. Als ik hem heel hard schiet, kan hij ‘m ook raken, maar je hebt altijd nog kans dat hij erin vliegt. En dan hoeft de bal niet per se twintig of veertig centimeter van de paal te zijn. Van de 32 penalties heb ik er toch 29 gemaakt. Dus dat is niet slecht.”

Het boek, geschreven door Jaap Visser, ligt voor € 29,95 in de winkel.

Was het je bedoeling om de penalties door het midden te schieten?

“Nee, dat was helemaal mijn bedoeling niet. Tegen Bulgarije had ik ze op een andere manier genomen. Dat nam je mee naar de finale. Misschien zou Maier er op speculeren dat ik mijn penalty weer op dezelfde manier zou nemen. Tijdens het nemen van mijn aanloop, veranderde ik van gedachte en nam ik de penalty anders. Ik kwam niet helemaal goed uit met mijn stappen, maar Maier speculeerde al waardoor mijn bal door het midden er makkelijk invloog. Hij was wel hard, maar het was niet de bedoeling.”