Piet Fransen

5 juli 1936 – 2 augustus 2015.

Velocitas – G.V.A.V. – Feyenoord – G.V.A.V. – FC Groningen.

Speelde 416 wedstrijden voor G.V.A.V en 43 wedstrijden voor Feyenoord.

Totaal meer dan 600 wedstrijden in het Betaalde Voetbal.

6 Interlands voor het Nederlands elftal.

Van beroep melkboer.

Andere hobby: duiven.

In 2007 werd een straat naar Piet Fransen vernoemd, op de plek

van het oude Oosterpark Stadion.

In 2009 kreeg Piet Fransen de Erepenning van Groningen.

Augustus  2011 nam Piet Fransen afscheid als medewerker van FC Groningen tijdens een receptie in de Euro borg.

Oktober 2011 werd de Piet Fransen tribune onthuld in de Euroborg.

 

De Clown

Hij was één der beste voetballers van het Noorden en één der beste van het land.

Toch speelde hij maar 6x een officiële Interland.

 

Leo Horn had al eens gezegd: als hij in het Westen had gespeeld.

Had dit wel 40 interlands gescheeld.

 

Zijn clubs waren  Velocitas, G.V.A.V., FC Groningen en Feyenoord.

En er is werkelijk geen mens die niet van hem heeft gehoord.

 

Als speler acterend in het Oosterpark en in de Kuip.

Met zijn fraaie acties, maar ook zijn clowneske optreden bracht hij het publiek vaak in een stuip.

 

De bal stoppen met zijn kont.

Zijn tegenstanders keken vaak verdwaasd in het rond.

 

Was er commentaar van het publiek.

Hij ging er heen en diende ze van repliek.

 

Hij was uniek op de velden.

Dit soort artiesten zie je nog maar zelden.

 

Met Feyenoord voor de Europa Cup tegen Real Madrid.

Met G.V.A.V. tegen Moskou waren wedstrijden met pit.

 

Lev Jaschin, Puskas, Di Stefano, Gento en Stanley Matthews waren tegenstanders van weleer.

Hij speelde er tegen als een beer.

 

Henny Weering, Pierke Alma, Klaas Nuninga, Dick Bosschieter, Klaas Buist, Tonny van Leeuwen, Henk Zoetendaal, Martin Koeman, Ferry Petterson en Bram van der Hoeven waren zijn G.V.A.V.-teamgenoten van toen.

Vooral in het seizoen 1963-1964 speelde dit team bij vlagen als een kampioen.

 

Na honderden wedstrijden voor de club uit het Oosterpark speelde hij op 22 juli 1973 op 37-jarige leeftijd zijn afscheidswedstrijd in het Stadion.

Met tranen in de ogen verliet hij naar afloop het bastion.

 

Een grammofoonplaatje, een speldje van van Houten, een sigarenbandje van Hudson en een foto van Esso zijn mijn herinneringen aan toen.

Van deze grote kampioen.

 

U begrijpt het al, Piet Fransen was mijn held.

Van zijn talent sta ik nog steeds versteld.

 

Gerard Helsma