Column: Sonny Silooy

Ik sprak hem nog twee dagen voordat hij met Ajax naar het trainingskamp in Innsbruck vertrok. Zoals gebruikelijk begroette hij me met: ‘Hé, trainer!’ We praatten wat en ik zei dat hij komend seizoen wel zijn kans moest gaan pakken. ‘Het wordt er niet makkelijker op,’ antwoordde hij. Maar hij zou er alles aan gaan doen om de spelers die in de hiërarchie nog wat voor hem stonden (Donny van de Beek, Hakim Ziyech) voorbij te gaan. Zoals altijd spelen uiteindelijk de sterksten, en zo’n trainingskamp voorafgaand aan het seizoen wijst vaak al het een en ander uit. Ook maakten we wat grapjes. Zo heeft Nouri een heel grote Mercedes: ‘Heb jij daar geen kussentje bij nodig?’ vroeg ik, omdat hij maar net boven z’n stuur uitkwam. Dat kon hij wel waarderen. Hij begreep de humor.

In september 2014 ging ik met Maarten Stekelenburg (niet de keeper, maar de hoofdcoach van het Nederlands elftal onder 18 jaar), voor twee oefenwedstrijden naar Engeland. Tot dat moment had ik Nouri nog nooit zien voetballen. Ik noemde hem Abdel in plaats van Appie, zoals iedereen hem eigenlijk toeroept. Kwam hij naar me toe. ‘Ik heet geen Abdel, maar Appie, trainer.’ ‘Ok, Abdel, noem ik je voortaan Appie’, grapte ik. Moest hij ook om lachen. Ik deed dat ook een beetje om het ijs te breken. Ons contact was vanaf het begin eigenlijk heel erg goed.

Het was echt een heel rustige groep. Je kon tijdens het eten een speld horen vallen.  De eerste wedstrijd tegen het nationale team van Engeland, zonder Nouri, ging niet best.  In de tweede wedstrijd stond hij wel in de basis. Hij was veruit de beste man van het veld, zowel met als zonder de bal. Ook al verloren we, ik zag meteen dat  Nouri een hele grote zou worden, die kleine man. Eentje van de buitencategorie, een speler van Champions League-niveau. Hij had al een soort van natuurlijk leiderschap over zich en iedereen had respect voor hem, als voetballer én als mens. Hij was superprofessioneel en deed er alles aan om zijn doelen te behalen.

Nouri stroomde meteen door naar Oranje onder 19.  Als assistent van Aron Winter was ik ook mee naar het EK in Griekenland in juli 2015. Hij had toen de pech dat de ramadan samenviel met dat toernooi, maar hij hield zich strikt aan de regels. Hij dronk nooit, ondanks de inspanningen en de hitte. Altijd die discipline op en buiten het veld: knap hoor. Ook zag hij het spelletje goed, zeker voor iemand met zo’n klein postuur. Niet dat zijn spel op dat van Cruijff leek, maar hij had wel zijn denkvermogen. Op een gegeven moment stelde Aron wat vragen aan de groep. Bij zijn reacties keken mijn collega ik elkaar glimlachend aan, met een blik van ‘wat is dit nou toch?’ Nouri sprak als een coach, wist op alles een antwoord en was veel verder dan zijn leeftijdsgenoten.

Alles wat hij op het veld deed was goed. Vorig jaar had ik nog een discussie met George Ogararu, oud-speler en trainer bij Ajax. Ik vond Nouri een type Iniesta, hij vond hem meer een Xavi. Maar misschien had hij wel de klasse van beiden. Het simpele van Xavi, gecombineeerd met het denkvermogen plus de steekbal van Iniesta. Op 16 september vorig jaar maakte Appie pas zijn debuut in Ajax 1. Heel laat, maar ja, hij had concurrentie van Donny van de Beek en Frenkie de Jong. Die waren in de hiërarchie over hem heen gegaan. Mogelijk keek men bij Ajax wel te veel naar zijn lengte. Aan de andere kant was hij uitgeroepen tot beste speler van de eerste divisie, en geloof me, die competitie is fysiek veel zwaarder dan de eredivisie.

Tijdens het EK in Griekenland speelden Appie en ik graag een potje pingpong. Zijn broer had me vooraf al gewaarschuwd. ‘Weet je wel wat je gaat doen?’ ‘Natuurlijk’, antwoordde ik. ‘Nou, veel succes dan!’ Opa Sonny moest in het begin wel een paar keer naar lucht happen, want hij sloeg mij links en rechts van de tafel. We speelden altijd tot de elf. Stond ik tijdens zo’n partijtje een keer met 11-10 voor, na veel gezwoeg. Ik stopte direct. ‘Gewonnen!’ riep ik. ‘Maar trainer, trainer..! We spelen toch om twee punten verschil?’ Hahaha… Ja, we waren op een gegeven moment heel erg aan elkaar gewaagd, al won hij vaker van mij dan andersom.

In juni 2015 speelde het Nederlands jeugdelftal, waarbij ik assistent was, een oefenwedstrijd tegen Jong Ajax. Het was de wedstrijd waarop Frenkie de Jong door Ajax van Wiillem II werd aangekocht. Achter mij had Marc Overmars naar De Jong kijken staan te kijken. Op het middenveld van Oranje stonden De Jong en Nouri. Ze speelden het middenveld van Ajax helemaal duizelig – een duizeligheid die volgens mij nog steeds aanhoudt. Ik heb alleen maar zitten lachen. De ene steekbal was nog mooier dan de andere. We tikten het team van Jaap Stam helemaal scheel.

Uiteindelijk, tijdens datzelfde EK in Griekenland, kwamen we slechts één doelpunt te kort om de halve finale te halen. En dat met zo’n jong team! Helaas ondergingen we veel tegenwerking van clubs die hun spelers niet wilden afstaan. Belachelijk. Als je tegen Frankrijk  kan spelen in de halve finale… We zaten al in de poule met Duitsland, Rusland en Spanje, stuk voor stuk sterke tegenstanders. Dat zijn dus allemaal  topwedstrijden! Zo speelde ik zelf in het Nederlands jeugdelftal op het WK van Mexico in 1983. Dat was ook een toptoernooi. Door die ervaring kwam ik in de basis bij Ajax te staan.

Vorige week zat ik voor de buis naar die oefenwedstrijd tegen Werder Bremen te kijken. Ik heb dat moment waarop Nouri instortte vele malen teruggespoeld. Ik zag hem trillen, zijn ogen draaiden weg… Ik vond meteen al dat het er niet goed uit zag. Als je maar vijf minuten zonder zuurstof kan, met die warmte en die inspanning, weet je dat 20 minuten veel te veel is. Die jongen was zó gezond. Voor het trainingskamp wordt elke speler van de selectie nog gecheckt, en bij Ajax wordt er dan ook altijd een hartfilmpje gemaakt. Ik zit af en toe nog nog met tranen in m’n ogen. Voor mannen als Frenkie de Jong of Appie Nouri ga je naar het stadion. Iedereen mocht Appie ook. En dan denk je: hoe zit dat? Wat zit er tussen hemel en aarde? Iemand van 20 jaar kan je toch niet zomaar zoiets aandoen? Als er een god is, zou die ons moeten beschermen voor alles. Waarom laat hij dit dan toe?

#staystrongnouri