Het is wat apart, een museum over Johan Cruijff in een rijtjeshuis in Brabant. Maar wat je daar dan aantreft, is wél geweldig. “Ik heb het dan ook goed laten verzekeren,” aldus eigenaar Rien van Doleweerd met een vette glimlach. Een ode aan het fenomeen Cruijff, op 25 april, zijn geboortedag.

Rien van Doleweerd met een van zijn pronkstukken, nota bene door een drugsverslaafde gemaakt.

“Als jongetje was ik al een grote fan van Johan Cruijff. In 1971 zat ik al bij de finale op Wembley (Ajax speelde toen tegen Panathinaikos, red.). Ik was pas vijftien jaar oud en mocht met mijn broer mee. Heel vroeg verzamelde ik van alles over Cruijff, maar stopte dat altijd in bananendozen. Toen ik twee jaar gelden zestig werd, kreeg ik zo’n mooi werk van Cruijff (zie FOTO) en ben ik alles gaan uitstallen. Ik bleek veel meer te hebben, dan ik verwacht had. Binnen mum van tijd had ik een hele slaapkamer vol. Ik kocht spullen op voetbalbeurzen, via websites et cetera erbij. En soms geven mensen ‘gewoon’ wat aan je, omdat ze het je gunnen.”

Van Doleweerd: “Cruijff was een geweldige voetballer, maar ook een geweldig mens. Dan was iedereen al lang weg van de training, stond hij nog handtekeningen uit te delen. Daar nam hij gewoon uitgebreid de tijd voor. Hij was puur. Ook zijn foundation heeft hij ook fantastisch neergezet. Een geldwolf? Ach, pure jaloezie. Mensen die hem echt kennen, ook de voetballers, zijn hem echt heel dankbaar voor wat hij allemaal geregeld heeft, zoals financiële regelingen en voorwaarden. Niet alleen bij Ajax, maar ook bij het Nederlands elftal. Hij sprong niet alleen voor zichzelf in de bres.”

Een foto van een piepjonge Johan Cruijff (rechts), samen met zijn broer Hennie.

Pijnlijk vind Van Doleweerd het dat hij Cruijff nooit heeft ontmoet. “Dat is mijn doodzonde. Achteraf heb ik me wel honderd keer, duizend keer voor mijn kop geslagen. Maar ja, ik ben niet zo iemand die op zo iemand afstapt.” Wél heeft hij het fenomeen verschillende keren zien spelen, zoals die twee keer op het WK van 1974. “Tegen Bulgarije en tegen Brazilië. Ik zat gelukkig achter de goede goal. Ik denk wel dat er meer speelde. Want hoe verklaar je dat als je zo’n goed toernooi speelt, op het uur ‘u’ zo door de mand valt. Je staat in de finale tegen de Duisters al na vier minuten met 1-0 voor en dan dat… Dan laat je het zó afweten.” Terugkerend op zijn ‘museum’: “Het enige shirt dat ik nog mis, is een Feyenoord shirt met sponsor De Gouden Gids.”

Het museum van Cruijff begint al bij de toilet, beneden, in zijn woonhuis. Via het trappenhuis en de overloop – ook vol van snuisterijen – belandden we in het walhalla voor de Cruijff-fan. Van speldjes, foto’s, mokken, programmaboekjes, singletjes, poppetjes, boeken, tijdschriften, tegels, postzegels en posters tot handtekeningen, kaarten, puzzels, krantenknipsels en shirts. Het uittreksel van Cruijffs geboorteregister – al is het een kopie – is erg bijzonder. We mogen overal foto’s van maken (en doen dat dan ook grif)…”

12 mei: opening ‘Cruijff Museum’ te Boxtel. Dit is alleen voor genodigden. Op afspraak kan iedereen op een ander moment langskomen. Er zijn geen entreekosten. Rien van Doleweerd heeft geen website, wel een Facebookaccount.