In het oranje shirt van het Nederlands elftal tegen Ecuador.

Eén keer kwam Martijn Meerdink voor het Nederlands elftal uit. Het was die interland tegen Ecuador waarin hij de voorzet gaf op Dirk Kuijt, die vervolgens de enige goal van de wedstrijd scoorde. De geboren Winterswijker beleefde niet lang daarvoor zijn hoogtijdagen bij AZ. “Soms speelde ik wel drie wedstrijden in elf dagen, telkens in de basis. Maar toen ik door bondscoach Marco van Basten voor Oranje werd geselecteerd, viel ik na de voorselectie af. Gelukkig was ik er een paar dagen later toch bij. Maar in de voorbereiding in Noordwijk, voor de wedstrijden tegen Armenië en Roemenië, ging het alsnog mis. Op de training, één dag voor vertrek naar Roemenië, scheurde ik mijn rechter kruisband af, een zwarte bladzijde in mijn carrière. Aan de andere kant is het een feit dat ik nooit met het Nederlands elftal heb verloren, haha…”

Meerdink (41) is inmiddels al weer een jaar of zeven ExProf. Thuis is weinig te zien van zijn periode van toen, die bij De Graafschap, AZ en FC Groningen. Zijn shirt van die ene interland hangt bij zijn club, FC Winterswijk, daar waar het allemaal begon. Meerdink was vier toen hij zich aanmeldde voor WVC, de club die later met twee andere clubs tot FC Winterswijk fuseerde. Nu, anno 2017, is hij er jeugdtrainer en assistent-trainer van het eerste elftal, dat in de Eerste klasse zondag uitkomt. “Toen ik stopte met voetbal, heb ik wel even moeten nadenken van ‘Wat nu?’ Maar voetbal is toch mijn lust en mijn leven, dus uiteindelijk was de keuze snel gemaakt.” Het liefst had Meerdink direct bij De Graafschap, zijn laatste werkgever, in dienst getreden. “Ik liep daar al mee met de jeugd, had graag iets vasts willen doen, maar dat is er helaas nooit van gekomen. Jammer.”

Al weer vijf jaar runt Meerdink zijn eigen voetbalschool. Kinderen tussen de zeven en twaalf jaar krijgen in een cyclus van tien zondagen trainingen van hem bij FC Winterswijk. Maar de ExProf is een bezig bijtje, want hij doet ook aan bedrijfsfeestjes inclusief motivatietrainingen, een campingvoetbaltour en zelfs voetbalverjaardagsfeestjes. “Dat kan bij Winterswijk, maar ook bij zo’n kind voor zijn huis op straat of in de achtertuin. Dat zijn dan losse clinics, hartstikke leuk. En zo ben ik laatst nog naar Iran geweest. Daar ga ik proberen een voetbalschool te openen. Wat ik daar aantrof? Nou, dat ze islamitisch zijn heb ik weinig van gemerkt. De kinderen waren eerder heel leergierig, niet van het piepen maar van het doorzetten. Indrukwekkend. Wellicht ga ik in december en januari weer daarheen.”

Meerdink in actie bij zijn eigen voetbalschool in Winterswijk.

Meerdink tot slot: “Mijn ambities? Kijk, ik heb mijn diploma TC2, maar nog niet mijn TC1. Iedereen roept dat ik dat moet halen. Maar ik ben geen hoofdcoach voor een BVO (Betaald Voetbal Organisatie, red.), meer een tweede of derde man, al heb je daar ook je TC1 voor nodig. Nee, wat ik nu doe, doe ik eigenlijk het liefst: trainingen geven aan kinderen. Dat geeft mij heel veel voldoening. Dat wil ik wel mijn hele leven blijven doen.” Maar verder? “Ik heb twee jongens die in de jeugd bij De Graafschap voetballen, dat kost ook heel veel tijd. Verder ben ik rapporteur bij De Telegraaf, geef ik dus cijfertjes bij wedstrijden. En ja, af en toe speel ik zelf ook nog een potje, zoals bij de oud-internationals. Want ja, het is er misschien maar één, maar ik heb toch écht een interland achter mijn naam staan.”