John van Loen

Column John van Loen

‘Echt goed is mijn humeur deze dagen niet; maar dat lijkt me niet meer dan logisch, toch? We zijn volgers geworden. We doen met die corona wat gedaan moet worden. Het is niet anders. Toch zie ik een lichtje aan de horizon. Eind deze maand, begin april hoop ik dat iedereen weer buiten mag sporten. Bij mijn team in de Derde klasse zaterdag (VVZ ’49, red.) heb ik negen jongens van boven de 26 jaar rondlopen. Die moeten nu allemaal twee tegen twee spelen. Vinden ze natuurlijk helemaal niet leuk. Ik dwing ze niet, maar ze zijn er toch weer elke training.

In het stadion mag je nog steeds niet komen; dan kijk je dus maar naar de tv. Maar daar wordt het niveau steeds minder. Barcelona vind ik nog wel leuk om naar te kijken. Afgelopen weekend keek ik echter naar Liverpool tegen Fulham en daar werd ik niet bepaald vrolijk van. Met hun thuispubliek kan Liverpool normaal gezien nog wel – in een slechte fase – drie punten bij elkaar sprokkelen; nu niet. FC Utrecht – dat ik alles gun – had alle geluk tegen RKC. Er waren drie minuten extra speeltijd en in de 95e minuut kregen ze nog een penalty dat de winst opleverde. Zo’n handsbal is sowieso nog steeds onderwerp van gesprek. Ik kan het allemaal ook niet meer bijhouden. Dat geldt dit, dan weer dat. De scheidsrechter moet eerst een heel boek nalezen voordat hij een beslissing kan nemen, laat staan de VAR. Echt, vreselijk.

Ajax is de betere ploeg van Nederland. Daar staat geen maat op. Ze wisselen erop los, en winnen toch wel. En dan kopen ze even een spits van 25 miljoen. Tsja, die is al even duur als drie selecties van Eredivisieclubs bij elkaar. Knap was het dat ze van de nummer 1 van Frankrijk (Lille, red.) wonnen. Young Boys, de tegenstander van donderdagavond, is van een mindere categorie. Die tegenstander móeten ze gewoon elimineren; dat is Ajax aan zijn stand verplicht. De kwartfinales lonken.

Verhaal gaat door onder de foto.

Tsja, waar vul ik in deze coronatijd mijn dagen mee? Ik ben sinds een paar maanden zaakwaarnemer bij ETSM, Eurotalents Sportsmanagement. De eigenaar, Edwin Presser (rechts op de foto, red.), heeft vijf jaar uitgetrokken om een voet aan de grond te krijgen. Met deze corona kan je natuurlijk niet veel doen, al ben ik wel met spelers bezig, hoor. Zo geef ik sommigen privé- of groepstraining. Hopelijk kunnen we na de zomer weer wedstrijden bekijken. Nu zit ik achter de computer om Europa in kaart te brengen. Ik wil er niet te veel gaan begeleiden, denk aan een stuk of 20. Sommige zaakwaarnemers hebben er 70 of 80. Dat vind ik te veel; dan kun je die jongens geen aandacht meer geven. Je moet ze om de twee weken bellen. Ook praat ik veel met hun ouders, over samenwerking, school et cetera.

Deze wereld van zaakwaarnemers is nieuw voor mij. Ook die is niet makkelijk. Presser is econoom/jurist, die die doet het zakelijke gedeelte. Ik heb de contacten. Contracten stellen niets voor; die kunnen de spelers om welke reden dan ook zo verscheuren. En als een andere zaakwaarnemer een club voor zo’n jongen heeft, kunnen ze ook zo van je af. Dat gebeurt dagelijks. Het is niet anders.’

* John van Loen (55) is sinds dit seizoen (van ’20-’21) onze nieuwe columnist. Hij is ExProf van onder andere Ajax, Feyenoord en FC Utrecht. Ook kwam hij zeven keer voor het Nederlands elftal uit.