John van Loen

Door Maarten Bax

Hij vond het erg leuk, gisteren in Zeist. “Even wat ouwe koeien uit de sloot halen.” John van Loen: “Ik heb Van Gaal gesproken, Nol de Ruiter gezien, Patrick Paauwe, Sonny Silooy, Ernie Brandts, Michael Mols, Kees Kist… Was best leuk. En wat Van Gaal zich nog allemaal van vroeger herinnert, niet normaal. Die weet zelfs nog van iedereen hoe zijn kinderen heten… Hij vond mij er oud uitzien. Ik hem niet. Vroeg ik of hij soms een facelift had gehad? Mooie vent.”

Van Loen heeft het over de Oranje Wall of Fame die gisteren (30 april) op de KNVB-campus werd onthuld. Alle 1.356 ex-spelers, speelsters en bondscoaches die het Nederlands elftal – mannen, vrouwen dan wel zaalvoetbal – sinds 1905 dienden, staan er op de muur gegraveerd. Ook alle nog levenden ex-internationals ontvingen een oranje doosje met daarin een wapenschildje met hun naam. “Ik ben van nature vrij nuchter, maar dit was toch indrukwekkend. Ook weet je dat ze in het buitenland heel anders met hun ExProfs omgaan. In Engeland bijvoorbeeld worden ze geadoreerd, terwijl ik hier laatst, bij AZ, werd uitgescholden. Stond er een man met een kind naast me die me een ‘kankerlijer’ vond. Ik vroeg of ik hem ooit wat had aangedaan. Nee, niks. Ik heb hem maar een prettige zondag gewenst en hem de groeten aan zijn kleinkind gedaan. Wat moet je anders? Een klap op zij kop geven? Nee, joh, ze denken vaak dat je zo in het leven staat, zoals ik vroeger was, maar dat beeld klopt natuurlijk al lang niet meer.”

Vroeger… Vroeger was Van Loen een taaie. Een niets en niemand ontziende spits, die alles gebruikte om de zege voor zijn cluppie binnen te halen. En ja, daarbij ging hij wel eens over de schreef. Maar aan iemand haren of zijn tegenstander een klap uitdelen deed hij niet. Maar dat was vroeger. Tegenwoordig woont hij in Soest, en is hij trainer van de zaterdag derdeklasser VVZ ’49. “We staan bovenaan met nog drie wedstrijden te gaan. Twee weken geleden wonnen we nog de derby met stadgenoot Hees. 4-0 werd het. Er stonden 900 man langs de lijn.”

Hij heeft inmiddels bij VVZ ’49 bijgetekend, zo goed heeft hij het naar zijn zin. Van Loen: “Het is een hele sociale, lieve club met heel veel jeugd. Maar als er een andere club – hij doelt op een betere, uit het betaald voetbal bijvoorbeeld – langskomt, mag ik weg, hoor.” Zelf voetballen doet hij nauwelijks meer. Hij zegt de conditie van een wijkagent te hebben. “Ik ben 54, maar doe niks meer. Als ik ergens meedoe, moet ik ook een hele goede warming-up hebben, anders wordt het ook niks. Bij de oud-internationals doe ik soms een half uurtje mee. En soms speel ik walking football met Kees Kist.”

Natuurlijk keek de ExProf van onder meer Roda JC, FC Utrecht, Ajax en Feyenoord gisteravond naar het Champions Leagueduel tussen de Spurs tegen Ajax. “In het eerste half uur waren ze erg goed, de Spurs kwam niet aan de bal. Donny van den Beek had alleen twee keer moeten scoren. Of Ten Hag Huntelaar eerder had moeten inbrengen? Nee, hoor. Ajax maakte alleen de fout om mee te gaan in het fysieke. Iets dat ze tegen Real Madrid en Juventus juist niet deden. Een wijze les voor volgende week.” En ja, Tadić is een goed spits. Bewegelijk, technisch, neusje voor de goal…”

De Wall of Fame.

Negen interlands heeft Van Loen achter zijn naam staan. Elk jaar wordt hij weer herinnerd aan de kwalificatie voor het WK van 1986. Nederland was praktisch geplaatst toen zijn directe tegenstander Géorges Grün de voor België bevrijdende 2-1 scoorde. “Ik beschouw het als een fout van Ruud Gullit. Die stond ook dichtbij, haha. Nee, hoor, nogmaals, ik ben een hele nuchtere jongen. Daar ga ik echt niet van in de put zitten. Bovendien had Robbie de Wit eerder Eric Gerets laten lopen. Gerets kon daardoor mooi voorzetten en Grün laten scoren. Jammer, anders had ik ook naar Mexico kunnen gaan. Bovendien is België nog vierde geworden, dus wie weet…” Nu bleef Van Loens aandeel op een WK bij elf minuten. In 1990 viel hij tegen Ierland in, toen Oranje in Italië op het hoogste platform uitkwam.