Door Maarten Bax

Spannende tijden voor Pim Verbeek. De 62-jarige Rotterdammer start begin januari met zijn Oman aan de Asian Cup, het Aziatisch kampioenschap waaraan 24 landen meedoen. Oman is in de poule ingedeeld met Oezbekistan, Japan en Turkmenistan. De Verenigde Arabische Emiraten organiseert het toernooi, dat min of meer vergelijkbaar is met ons EK.

Verhaal gaat door de de foto.

Pim Verbeek (staande rechts met de armen over elkaar) met zijn technische staf van de nationale ploeg van Oman.

Verbeek, ExProf van Sparta – en niet van NAC en Roda JC, zoals Wikipedia vermeldt – is al 23 maanden als bondscoach aan het stuur van de nationale selectie van Oman. Dit bevalt hem uitstekend. Vol lof spreekt hij over zijn land. Vanuit zijn hotelkamer: “Het is veruit het mooiste land van het Midden Oosten. Dat zeg ik niet alleen, dat zegt iedereen. Het heeft te maken met de zee, de bergen en de woestijn. Daarnaast is het land behoorlijk authentiek gebleven. Gebouwen zijn hier niet hoger dan acht verdiepingen. Dit, in tegenstelling tot de landen om ons heen. In Abu Dhabi ben ik na drie, vier dagen uitgekeken na de shopping malls en het verkeer dat constant vaststaat. Oman is rustig. Muscat, de hoofdstad heeft mooie hotels, prima restaurants… Het is niet te vergelijken met bijvoorbeeld Qatar of Koeweit.”

Is de kwaliteit van leven in Oman heel goed, op voetbalgebied komt het nog het een en ander tekort. Zo kent de competitie geen grote namen en zijn de spelers meestal ‘slechts’ semi-prof. Sommige spelers van Verbeeks nationale team trainen ook maar twee keer in de week. Zijn hebben nog een ‘gewone’ baan. En toch won Verbeek met zijn ploeg begin dit jaar verrassend genoeg de Golf Cup. Nadat hij zich met Australië al eens voor het WK plaatste, lukt het de Rotterdammer ook nog eens voor de Asia Cup te kwalificeren. Wederom een stunt van ongekende hoogte, aangezien Oman nooit eerder tot het eindtoernooi was doorgedrongen. “Het is hier heerlijk werken, de mensen zijn prima, al moet ik alles wel dubbel checken. In mijn tijd in Australië was alles tot in de puntjes geregeld,” aldus Verbeek die al eerder bondscoach was van Australië, Zuid-Korea en de Antillen.

Verbeek naast de Asia Cup “die we nog lang niet hebben gewonnen.”

“Ik maak allen maar mooie avonturen mee,” vervolgt Verbeek. “De landen zijn onvergelijkbaar, werkelijk totaal anders. Tokio, Seoul, Sydney, Rabat… Elk heeft zijn charme. Hier vinden de spelers het geweldig om voor het nationale team uit te mogen komen. Vedetteneigingen hebben ze niet, ze willen allemaal beter worden. Heerlijk werken dus. Op de Asia Cup moeten we de punten pakken tegen Oezbekistan en Turkmenistan. En hopelijk pakken we nog een puntje tegen Japan. De eerste twee gaan door naar de volgende ronde. De beste nummers drie ook. Japan en Iran behoren bij de beste ploegen van Azië. Wij staan op de 29e plek van de lijst. Oman had zich nooit voor de Asia Cup gekwalificeerd, alles nu is dus pure winst.”

Contact met het thuisfront heeft hij de komende maand nauwelijks. “Geen tijd,” klinkt het zakelijk. Zijn ene dochter woont in Australië, de andere twee hebben hun gezin in Nederland. Zijn vrouw vliegt heen en weer tussen thuis en Oman. “De Nederlandse competitie? Daar volg ik nog alles van. Althans, lezen doe ik alles, tv kijken lukt niet. Ze zenden het of niet uit of pas na twaalf uur ’s nachts. Wél heb ik PSV een paar keer ongelukkig in de Champions League zien verliezen. En ik heb natuurlijk nog speciale aandacht voor de cluppies waar ik getraind hebt, zoals Sparta en Fortuna Sittard. Dat is dan gelijk het tweede en laatste grote nadeel hier, na de verminderde sociale contacten; het niet kunnen zien van de Eredivisie. Jammer. Maar voor de rest hoor je mij niet klagen. Nu nog goed presteren op de Asia Cup. De feestdagen zijn wat dat betreft niet aan mij besteedt. Dan zitten we al op trainingskamp.”