Rowin van Zaanen

Rowin van Zaanen was de razendsnelle linksbuiten, die onder meer voor Volendam, Willem II en Almere City uitkwam. Later speelde hij ook nog in Amerika voor de Cincinnati Dutch Lions. Tegenwoordig heeft hij zijn eigen mediabedrijf, 11 Shots Media. Hij maakt flitsende films, onder andere met zijn vaste metgezel, een supersonische drone.

“Mijn favoriete elftal, met de spelers met wie ik zelf gespeeld heb, bestaat grotendeels uit mijn maten. Zo was Jeroen Verhoeven een gezellige gast in de groep. Daarnaast was hij een goede keeper. Iedereen kent hem vanwege dat pizzaverhaal, maar kijk eens naar zijn loopbaan. Met hem ben ik bij FC Volendam kampioen geworden.

Mijn verdediging bestaat, van rechts naar links, uit Gerry Koning, Jan-Arie van der Heijden, Arjan Swinkels en Aaron Meijers. Met Koning speelde ik bij Volendam, maar later was hij ook dikwijls mijn directe tegenstander, zoals toen hij bij RBC en Heerenveen voetbalde. Kwam je langs hem, dan kwam je hem nog wel een paar keer tegen. Van der Heijden was mijn teamgenoot bij Willem II. Hij werd toen van Ajax gehuurd. Hij sprong er bovenuit. Je kon gelijk zien dat hij over veel kwaliteit beschikte. Toen ik bij Willem II kwam, trok ik vanaf het begin met Swinkels op. Een topgozer, die nog steeds een goede vriend van me is. Maar verder ook een hardwerkende verdediger. Met Meijers heb ik ook altijd een goede klik gehad, zowel binnen als buiten het veld. Ook hij maakte deel uit van Volendam in het kampioensjaar van het seizoen 2008-2009.

Voor de rechterkant van mijn middenveld kies ik voor Charles Dissels. Met hem ben ik van jongs af aan bij Volendam mee opgetrokken. Ook bij Almere City heb ik nog met hem gespeeld. Een prima kerel. De Fransman Yoann de Boer – met een ‘Y’, ja – was onze aanvoerder bij Fortuna Sittard, waar ik ook nog even heb gevoetbald. Vanaf Tilburg, onze woonplaats, ‘carpoolde’ ik altijd. Na een superslechte seizoenstart misten we op één punt na de play-offs, wat toch als een soort kampioenschap voelde. Later speelde ik nog met hem bij de amateurs van Kozakken Boys. Toen ik bij Willem II aankwam, was Evgeniy Levchenko al een grote naam in de Eredivisie. In die tijd een jongen met veel ervaring en zeker een relaxe gast in de groep.

Voorin zet ik Joonas Kolkka op rechts. Die kwam als 36-jarige naar Willem II. Na de training stond hij nog een half uur allerlei oefeningen te doen. Hij was bloedfanatiek. Spelers met zo’n instelling ben ik niet vaak tegengekomen tijdens mijn carrière. Jack Tuyp is mijn spits. Dat hoef ik niemand uit te leggen. Een held in ‘de 16’. Schoot er tijdens ons kampioensjaar 35 of 36 in. Met twaalf goals en acht assists draaide toen ook mijn beste jaar. Op grond daarvan stel ik mezelf ook maar op.”