Column Maarten Bax

Op gepaste wijze nam hij afgelopen weekend afscheid van ‘het scherm’. Frank Kramer was nou eenmaal een clown, altijd geweest trouwens. Gelukkig maar…

Kramer, ExProf van Blauw Wit, FC Amsterdam, MVV, Volendam, Telstar en Haarlem, was een zeldzaam kleurrijk figuur, waarvan we er de voorbije jaren maar zeer weinig hebben kunnen ontdekken. Kwamen zijn teamgenoten in een fraaie auto naar de training gereden, Kramer deed dat in zijn oude, gammele Eendje. Lachen deed de hele selectie als Kramer weer in ‘dezelfde’ witte onderbroek na de training op de massagetafel sprong. Waar elk van zijn medespelers – van Ruud Gullit tot Piet Huyg – elke keer weer met een ander kleurtje kwamen aandraven, hield hij het bij wit.

Frank Kramer in actie namens Volendam tegen N.E.C. in 1978.

Lachen was het toen Kramer vlak voor de rust van een wedstrijd – vraag me niet meer naar welke, al was het in het Haarlem stadion – zich tot het publiek richtte. De rechtsbuiten had net lekker in de zon gespeeld en zou ervoor zorgen dat hij in de tweede helft linksbuiten zou staan. In de schaduw van de tribune was het immers veel te koud. Trainer Barry Hughes werd ‘omgeluld’ en zo speelde Kramer ook na rust triomfantelijk weer met zijn bolletje in het zonnetje. Iedereen bij de supporters natuurlijk dubbel van het lachen…

De laatste keer dat ik hem tegenkwam, was bij de viskraam. Beiden een harinkje in de hand kletsen we wat over voetbal en ‘the good old days’. Op mijn vraag of hij nog steeds voetbalde, antwoordde hij (69 inmiddels): ‘Jazeker! Ik doe aan wandelvoetbal’. Nooit van gehoord? Nou, dan mag je niet rennen. Doe ik bij FC Volendam. Past goed bij me. Hartstikke leuk.

Als ik eindverantwoordelijke was geweest van Eurosport, weet ik niet of ik het commentaar van Kramer bij zijn ‘afscheidswedstrijd’ van afgelopen weekend had gepikt. Hilarisch vond ik het verhaal wel. Typisch Kramer. Een heerlijk kleurrijke jongen, waarvan we er al zo weinig in Nederland rondlopen. Want, noem jij ze maar op. Verder dan een handje vol kom je waarschijnlijk niet.

PS De meest geestige voetballer ooit was wellicht een Engelsman, ene Paul Gascoigne.