Door Mark Smeele

Op mijn veertiende raakte ik na een hersenbloeding rechtszijdig verlamd, en moest ik daarna opnieuw leren lopen. Na enkele maanden revalideren was ik weer in staat om, nog enigszins moeizaam strompelend met een wandelstok, thuiswedstrijden van Ajax in De Meer te bezoeken. Dat wandelstokken niet alleen een steun zijn bij het lopen, maar ook voor andere doeleinden uiterst nuttig kunnen zijn, werd mij op 2 mei 1982 duidelijk tijdens de warming-up van Ajax – FC Utrecht. Een potige F-sider sommeerde mij de loopsteun aan hem te geven; een gunst die ik gezien zijn indrukwekkende postuur niet durfde te weigeren.

Verhaal gaat door onder de foto.

Op de foto staat een nog jonge Hans van Breukelen. Door het hek steekt een wandelstok, waarmee de doelman even later zal worden geprikt, waarna deze zich in een woedende reflex zal omdraaien, daarbij een verwensing roepend die we maar niet zullen herhalen. Nee, het was niet altijd een pretje voor keepers van de bezoekende tegenstander met vak F vlak achter hen. Maar het punt van dit verhaal moge de oplettende lezer duidelijk zijn; de door het hek stekende stok was van de schrijver dezes, die zijn steunhout na bewezen diensten overigens weer keurig terug kreeg. “Bedankt voor het lenen,” voegde de hooligan er zelfs nog aan toe.