Door: Michiel Zeegers

Ruim dertig jaar na zijn laatst profwedstrijd en zeven knieoperaties verder gaat Cor Lems (1961) nog steeds lachend door het leven. Zijn matje heeft hij niet meer, een nieuwe knie wel. En hij is bijna pijnvrij!

Cor Lems in het shirt van FC Den Haag

Lems kwam onder meer uit voor DS’79, het Engelse Ipswich Town, FC Den Haag en Dordrecht ’90, maar zijn opleiding genoot hij bij Feyenoord, in zijn geboortestad Rotterdam. “Van 1970 tot 1977 zat ik daar bij de jeugd, via twee vriendjes die al bij Feijenoord speelden. Ik voetbalde op straat, en zij zeiden dat ik veel beter was. Er was een proeftraining met veertig, vijftig jongens waarvan er  maar drie mochten blijven. Daar was ik er dus een van.”

FEYENOORD
“Ik ben een jongen van Zuid. Mijn hele familie komt er vandaan, dus je begrijpt het wel: iedereen was trots. De Kuip was me echt met de paplepel ingegoten. Ik trainde er bij mensen als Ad Zonderland, Clemens Westerhof en Leo Beenhakker. In mijn lichting speelde Carlo de Leeuw, die nu nog altijd als materiaalverzorger bij Feyenoord werkt. Sjaak Troost en Joop Hiele zaten een jaar boven mij. Bij jeugdtoernooien  behoorden we vaak tot dezelfde selectie.’ Na zeven jaar kwam er een eind aan Lem’s Feyenoord-avontuu: “De trainers zeiden dat er voor mij geen toekomst was binnen de club.”

DS‘79
“Na Feyenoord begon ik bij CVV, een hoofdklasser in Rotterdam. Dat beviel heel goed. Op mijn zeventiende maakte ik daar mijn debuut in het eerste. Een seizoen later had ik geluk; trainer Mircea Petescu van DS ’79 kwam kijken voor een andere speler, Hakim Braham. Hij bleek ook van mij wel gecharmeerd. Konden we dus allebei naar DS’79. Daar tekende ik mijn eerste contractje. Diezelfde Braham maakte zich later nog onsterfelijk in Dordrecht. We speelden in de derde ronde van de KNVB beker tegen Ajax (17 januari 1982, red.), toen met Schrijvers, Jansen, Cruijff, Rijkaard, Vanenburg en Kieft.  Een stervenskoude dag was het, en we gingen er bovenop. Braham maakte de 1-0 voor tienduizend man. Hadden we wel even een feessie na afloop! Prima voetballer, die Braham. Wist je dat hij veertig keer in het nationale elftal van Tunesië speelde?’

ENGELAND
In ’83 speelde Lems voor Ipswich Town.  Ik was net 22. We waren met DS ’79 kampioen geworden in de eerste divisie, en Bobby Robson van Ipswich was in me geïnteresseerd. In de voorbereiding voor het nieuwe seizoen werd het serieus. Frans Thijssen nam me een week op sleeptouw. Vergis je niet, Thijssen was net voetballer van het jaar geworden in Engeland en ze hadden de UEFA Cup gewonnen. Ik werd gehuurd met optie tot koop. De transfersom lag zo rond de 200.000 pond. Dat was een boel geld, in die tijd.’

Ik heb er maar een half jaar gezeten, maar daar heb ik geen spijt van, hoor. Ik kreeg drie of vier blessures; het was een totaal andere manier van spelen. Ik heb er alles aan gedaan, maar in die tijd mocht er maar één wissel staan. De rest speelde in het tweede elftal, waar ik overigens tegen topspelers heb gespeeld. Steve Archibald bijvoorbeeld, die later naar Barcelona ging, en Osvaldo Ardiles, Glenn Hoddle, noem maar op. Dan weet je het niveau wel.”

CRUIJFF
“Cruijff is de beste voetballer met wie ik ooit gespeeld heb. Dat is wel duidelijk. Om DS’79 te promoten speelde hij drie keer mee, in 1981. Uit tegen Chelsea en Charleroi, thuis tegen Ajax. Hij was al 34, maar nog altijd ongrijpbaar, snel in alles, en met zo veel inzicht en techniek. Hij was echt de beste. Drie jaar later schoot hij ons in het shirt van Feyenoord terug naar de eerste divisie.”

Cor Lems met de door hem zo bewonderde Co Adriaanse (links)

CO ADRIAANSE
“Het systeem met de kerstboom… Cor Adriaanse is de beste trainer die ik ooit gehad heb. Tactisch en technisch was hij zijn tijd ver vooruit. We waren ook allemaal zo fit, ik heb nog nooit zo veel gelopen. Hij vond ook dat ik in het Nederlands elftal makkelijk mee zou kunnen. PSV had nog interesse, maar ja, we waren slaven. Het Bosmanarrest moest nog komen.”

VROEGER EN NU
“De kwaliteit van nu vind ik veel minder. Kijk naar de spitsen. Alleen al bij Ajax en PSV liepen Van Basten, Kieft, Romário, Ronaldo… Bij Feyenoord en later bij PSV had je Ivan Nielsen. Een betere verdediger zie ik vandaag niet. De clubliefde is verdwenen, en die talentvolle jochies gaan veel te vroeg naar het buitenland. Maar ja, als je zoveel poen kunt pakken…”

DE TOEKOMST
“Mijn toekomst? Lekker bij ADO Den Haag op de tribune. Ben benieuwd, nu met Groenendijk. Ze hadden mij als assistent-trainer moeten vragen, haha… Nee joh, ik ben net aan mijn knie geopereerd. Negentien jaar slidings, dan weet je het wel. Slijtage. Maar ik ben wel weer als trainer bezig, bij de Feyenoord Soccer Schools, onder hoofdtrainer Ben Wijnstekers. En volgend seizoen ben ik assistent van Frans Adelaar bij Seduco in de derde divisie. Old soldiers never die!”