Maarten Bax

Column: Maarten Bax

Vandaag, 19 september, is het precies vier jaar geleden dat Gerrie Mühren overleed. De linker middenvelder, voluit Gerardus Dominicus Hyacinthus Maria Mühren geheten, werd wereldberoemd door zijn prachtige staaltje hooghouden in de uitwedstrijd tegen Real Madrid, veertig jaar eerder, op 25 april 1973.

Ik herinner me Mühren vooral als een bescheiden man. Een jaar of tien geleden maakte ik een documentaire over Lucky Ajax en viel het me op dat hij, vaak tegen een amateurteam, niet veel meer deed dan zijn voeten laten spreken. Fabelachtig nog steeds was zijn techniek. Samen met Simon Tahamata was hij telkens de uitblinker in die door mij gevolgde dozijn aan wedstrijden. Een fluwelen voet. Al van tevoren weten waar de bal heen moet. Mühren was er een meester in. Automatisch gingen je gedachten dan weer terug naar die Europa Cup I-wedstrijd in het stadion Santiago Bernabéu.

Een specialiteit van Mühren was het nemen van een strafschop achter het standbeen langs. Dat liet hij in die wedstrijden van Lucky Ajax tot groot plezier van het publiek regelmatig zien. En aan een balletje hooghouden ontbrak het natuurlijk ook niet. Ooit maakte hij, samen met tv-maker Harry Vermeegen, in Volendam een filmpje waarin hij al hooghoudend het hele dorp door liep. Over de beroemde Dijk, door een souvenirwinkel, een trapje op, een trapje af, zelfs het stadion in. Je mond viel open, zo was de bal aan zijn voeten versmolten.

Mühren, die met Ajax drie maal de Europa Cup I won, overleed al op 67-jarige leeftijd. De beenmergziekte MDS was de boosdoener. ‘Vele wedstrijden gewonnen, maar deze wedstrijd was niet te winnen’ stond er boven de rouwadvertentie. Wat Mühren altijd was opgevallen dat iedereen zijn zelfverzekerde, machtige hooghouden tegen Real Madrid herinnerde, maar niemand wist wie die ene, winnende goal voor Ajax toen had gemaakt. Juist… Gerrie Mühren.