Hennie Ardesch

Hennie Ardesch speelde 16 jaar betaald voetbal bij onder ander FC Twente, ADO Den Haag Go Ahead Eagles en VVV. Op zijn erelijst staan drie bekerfinales (2 x met ADO en 1 x met FC Twente) en één Europacupfinale (met FC Twente) Hij speelde ook tien Europacupduels, en is nu nog steeds actief binnen FC Twente.

“Het samenstellen van mijn favoriete team is niet eenvoudig gezien de vele collega’s, die ik in die zestien jaar heb leren kennen. Maar ik sta er wel volkomen achter, hoor!

Ik kies voor Piet Schrijvers als doelman. Hem heb ik in drie Europacupwedstrijden moeten vervangen omdat hij geschorst was. Piet is nog steeds in het bezit van het record van de minst gepasseerde verdediging van het betaalde voetbal. Bij FC Twente kreeg hij in 1972 maar dertien goals tegen. Hij was een goede doelman, die veel ontzag inboezemde bij de aanvallers.

Verhaal gaat door onder de graphic.

In de verdediging kies ik als linksback voor wijlen Harry Vos van ADO. Een technisch heel bekwame speler, die zowel verdedigend als aanvallend een hoog niveau haalde en daarmee als echt Haags ventje een transfer naar Feyenoord verdiende. Voor het centrale duo kies ik voor Willem de Vries van FC Twente en Aad Mansveld (ADO). Twee robuuste verdedigers, die alles konden en waarvan Aad het Nederlands elftal haalde en Willem mijns inziens de meest onderschatte verdediger is geweest, die in het betaalde voetbal uitkwam. Beiden waren top. Als rechtsback kies ik voor Kees van Ierssel (FC Twente), een prima verdediger en ook opbouwend/aanvallend een speler waar de tegenpartij serieus rekening moest houden. Hij zat ook bij de WK-Oranjeselectie van 1974.

Mijn middenveld bestaat uit drie spelers van FC Twente: links Arnold Mühren, daarnaast Frans Thijssen en Kick van der Vall. Een middenveld dat heel veel voetballend vermogen en diepgang had. Daardoor maakte het de tegenstander(s) vaak radeloos. In de halve finale van de Europacup tegen Juventus slaagden ze erin om de Italianen helemaal gefrustreerd te krijgen. Ze bleven de bal maar rondspelen. Uniek! Volgens mij het beste middenveld dat in de Eredivisie heeft gespeeld. Thijssen en Mühren verdienden door die jaren bij FC Twente nog mooie contracten in Engeland.

Theo Pahlplatz in zijn jongere jaren.

In de voorhoede kies ik op links voor Theo Pahlplatz, die gezien zijn kwaliteiten mijn inziens te weinig interlands heeft gespeeld. Hij had alles wat je van een goede aanvaller verwacht en was ook erg doelgericht. Regelmatig hoorde je in het Diekmanstadion als hij weer gescoord had de kreet ‘Theeooooooooooooo’ die dan enkele minuten aanhield. Als spits wijlen Lambert Maassen, die van PSV naar ADO gekomen was. Tijdens een trip van ons door Amerika, om het voetbal daar te promoten, werd hij ‘The Man with the Golden Head’ genoemd Hij was een typische sluwe spits, die inderdaad veel met zijn hoofd scoorde. Daarnaast aan de rechterkant wijlen Harrie Heijnen een klassieke rechtsbuiten, die razend populair was in het Zuiderpark waar ADO toen speelde. Dit vanwege zijn snelle dribbels en scorend vermogen. Hij was een ‘Angstgegner’ voor elke verdediger.

Tot slot, de coach. Dan kies ik toch voor Václav Ježek, de opvolger van Ernst Happel bij ADO. Hij was het die iedereen in de selectie belangrijk maakte en dat ook constant aangaf. Een geweldig mens en een echte toptrainer.”